August 21

Mijn ontmoeting met de gouddelver

Geen categorie

0  comments

Het was druk in de piramide. Zo druk dat de kleine prins de koopman uit het oog verloor. Na verwoede pogingen de koopman terug te vinden, staakte hij zijn zoektocht en besloot hij op adem te komen. Hij liep de piramide uit om in de stilte van de woestijn zijn verdere plan uit te denken.
Met het zicht op de gouden bergen herinnerde hij zich de stem van de Wijsgeer: “Let op voor de gouden bergen, want daar schuilt gevaar”. Wat voor gevaar? dacht de kleine prins. Zijn nieuwsgierigheid won het van de angst, waardoor hij op pad ging. Op weg naar de gouden bergen.

Het duurde niet lang voordat de prins aan de voet van het bergmassief aankwam. Er was geen bewegwijzering en het was er leeg. Op één ding na: overal, maar dan ook overal lagen gouden munten. Overal gouden munten die er voor het oprapen lagen, maar niemand die er was. De prins besloot wat verder te lopen. Aan de hoeveelheid gouden munten kwam geen einde. Hij besloot op een heuveltje te gaan zitten om het in zich op te nemen. Er waren geen vogels, geen groen, alleen maar gouden bergen van gouden munten. “Wat een saaie boel”, sprak de prins hardop uit. Hij besloot op te staan om weer rechtsomkeerd te gaan.
“Waar ga je naar toe? hoorde hij ineens achter zich. De prins draaide zich om en zag een piepklein mannetje zo groot als een pink. Hij leek op een kabouter, maar dan iel. “Ik ga weer terug naar waar ik vandaan kom”, zei de prins. “Er valt hier niet zoveel te beleven”. “Ho, wacht eens zei de kleine man”, wil je mijn huis dan niet zien?”. Dat wilde de prins wel en zo zat hij even later in het knusse huisje van de gouddelver.

About the author 

Annelies

You may also like

De schatkamer van de koning

De koning en de ziel

Het afscheid van de Wijsgeer

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

Subscribe to our newsletter now!