September 18

De schatkamer van de koning

Geen categorie

0  comments

Het was op een vroege ochtend dat de koning in alle rust zat te genieten van de eerste zonnestralen op zijn gezicht bij de fontein op het binnenplein van het kasteel. Enkele kamermeisjes liepen met hagelwitte lakens op weg naar de gastenkamers. Terwijl één van de kamermeisjes de trap opliep viel het de koning op dat de trap er verweerd uit zag. Binnenkort moet er weer onderhoud gepleegd worden dacht de koning. Waar er eerst innerlijke kalmte heerste, woelde er nu door deze gedachte een gevoel van onrust door zijn lijf. Zouden er wel voldoende middelen zijn? Kan ik het wel betalen? Uit angst voor tekort, was de koning altijd erg zuinig en gaf hij nooit veel geld uit. Hij potte al zijn geld op in een kamer waar niemand verder van wist.

De koning stond op en liep naar de overkant van het plein. Daar stond hij stil bij een groen paneel. De gladde oppervlakte werd enkel onderbroken door een klein rond gaatje. De koning keek om zich heen. Op het moment dat er niemand te zien was, pakte hij uit de zak van zijn mantel een oude sleutel en stak die in het slot. De groene deur opende vloeiend en gaf toegang tot een keldertrap. De koning was er al een tijdje niet geweest. Dat kon je zien aan het dikke spinrag wat hij eerst opzij moest schuiven. Even snel als de koning de deur opende, sloot hij de deur achter zich met een extra slot aan de binnenkant en daalde de trap af naar beneden. In de verte hoorde hij al het geluid van gedrup van munten. Op de tast vond de Koning zijn weg, om uiteindelijk links af te slaan en uit te komen bij zijn schatkamer.

De Koning was verrukt bij het zien van al die gouden munten en juwelen die zich in de loop der tijd hadden opgestapeld en voor het oog van de buitenwereld verborgen waren. Vanuit een gat in het plafond kwamen met regelmaat munten naar beneden vallen, waardoor er een berg ontstaan was. Er is genoeg constateerde de Koning en ik mag het vertrouwen hebben dat er ook altijd genoeg zal zijn. Met die conclusie begon hij zijn zakken te vullen om het onderhoud van zijn kasteel te kunnen bekostigen. Echter, toen gebeurde er iets geks…Hoe meer hij zijn zakken vulde, hoe meer geld er binnenkwam door het gat in het plafond. Als hij niets nam, kwam er ook niets. Als hij een beetje nam, dwarrelde er ook een beetje naar beneden. En zo kreeg de koning les in het krijgen van vertrouwen én in het feit dat ook geld energie is en wel-vaart bij geven en nemen.

About the author 

Annelies

You may also like

Mijn ontmoeting met de gouddelver

De koning en de ziel

Het afscheid van de Wijsgeer

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

Subscribe to our newsletter now!